"همیشه می توان تولدی دوباره داشت..به روز شدن شبهای یکشنبه "

با ورود ماه با فضیلت شعبان، زنگ دوم بندگی آغاز شد و یک قدم به رمضان زنگ آخر زدودن غبارها و آزمون نهایی بندگی نزدیک شدیم.
راستی چرا برای این سه ماه (رجب، شعبان و رمضان) این همه فضیلت قرار داده شده است؟ چرا دعا و عبادت و اعمال این ماه ها ثوابی ویژه دارد؟ مگر با دیگر ماه ها چه تفاوتی دارند ؟
با کمی تأمل در این رابطه، به این نتیجه می رسیم که همه این امتیازات، برای ترغیب بندگان به عبادت و بندگی و جبران نواقص بوده و در نتیجه اصلاح بین خود و خدای خویش را در پی دارد و به عبارتی دیگر می توان گفت خداوند کریم دنبال بهانه است، او از هر خیر کوچکی به دنبال گشودن روزنه ای به روی بندگان خود است، می خواهد دست آنها را گرفته و به خود وصلشان کند، از هر فرصتی برای بخشش و عفو استفاده می کند، گناهان را نادیده می گیرد و زود می بخشد، فرصتی ایجاد می کند تا بندگان برگردند وآنقدر مشتاق برگشت آنان است که هیچ کس را یارای درک این اشتیاق نیست، خریدار توبه های بندگان است، هر کس زودتر برگردد محبوب تر است، هر چه سن پائین تر باشد محبوبیتش بیشتر و...
او از اینکه بنده ای سر به خاک گذاشته و او را بخواند و از اعمال بد گذشته اش اظهار ندامت کند با آغوشی باز استقبال می کند و به ملائک خود می گوید: این بنده من است که در می زند و من او را دوست دارم.
[[ انّ الله یحبّ الشّاب الذی یفنی شبابه فی طاعه الله]] رسول مکرّم اسلام می فرماید: خداوند جوانی را که، جوانی خودش را در راه خدا صرف کند دوست دارد.
شعبان زنگ دوم بندگی است و با اندوخته های رجب باید از این کلاس هم سربلند بیرون آمده تا رمضانی مطلوب و دوست داشتنی را رقم بزنیم و آزمون بندگی را با بالاترین نمره ممکن به پایان رسانده و راه جدیدی را پیش روی خود قرار دهیم.

           ..........اللهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم..........

 





طبقه بندی: فلسفه احکام، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : یکشنبه 12 تیر 1390 | توسط : عیسی برادری | نظرات()