"همیشه می توان تولدی دوباره داشت..به روز شدن شبهای یکشنبه "

امر به معروف و نهی از منکر از فرایض بزرگ اسلامی است و آثار گسترده ای را به دنبال دارد، از این رو کسانی که به اجرای این فریضه الهی اقدام می کننند باید خود نیز دارای ویژگی های ارزنده ای باشند تا کلام و سخن آن ها در دیگرن اثر بخشد، و با بکارگیری روش ها و شیوه های صحیح تربیتی که موافق روح و طبع افراد است، زمینه هدایت آنها را فراهم نمایند. در روایات اسلامی ویژگی های متعددی را برای امر کنندگان به معروف و نهی کنندگان از منکر بیان کرده اند که در این مبحث به مهم ترین آنها اشاره می کنیم:

1 . معروف و منکر را بشناسد: یعنی اگر خود مصادیق معروف و منکر را نشناسد، چگونه می تواند دیگران را به انجام آنها وادارد و یا به ترک آن ها امر کند؟

2 . خود عامل به معروف و تارک منکر باشد:

ذات نایافته هستی بخش                 کی تواند که شود هستی بخش؟!

خداوند در توبیخ آمرینی که خود عامل نیستند می فرماید:

آیا مردم را به نیکی و خوبی امر می کنید و خود را فراموش می کنید؟

ای مؤمنان! چرا آن چه را بدان عمل نمی کنید، می گویید؟

افرادی که می خواهند این فریضه الهی را انجام دهند باید تمام تلاش و کوشش خود را در راه تزکیه و تهذیب نفس به کار برده و به آنچه که می گویند و یا قصد گفتنش را دارند عمل کنند .

شخصی فرزندش را نزد رسول خدا صلی الله علیه وآله آورده و عرض کرد: این کودک، زیاد خرما می خورد، و برای او ضرر دارد و گفته ما هم در او اثری ندارد، شما به او بفرمایید ترک کند . حضرت فرمود: من امروز خودم خرما خورده ام . او را فردا بیاور تا من خودم خرما نخورم و گفته ام در او اثر داشته باشد .

امام صادق (ع) می فرماید:

«کسی که امر به معروف و نهی از منکر می کند، باید به آنچه که امر می کند خودش عامل باشد و آنچه را نهی می کند خود ترک کند .»

نکته قابل توجه اینکه اگر انسان عامل به همه معروف ها و تارک همه منکرها نبود، آیا می تواند این فریضه الهی را زمین بگذارد؟

در پاسخ باید گفت: اگر چنین قیدی قرار داده شود، امر به معروف و نهی از منکر تقریبا به کلی از بین می رود، زیرا به هر حال هر کسی در یک یا چند مورد لغزشی دارد و خود به کار خویش بهتر از دیگران آگاه است و یا دست کم هر کسی خود را باید دارای کوتاهی و تقصیر بداند و گرنه دچار خود پسندی خواهد شد که خود منکری بزرگ است .

عده ای به پیامبر صلی الله علیه وآله عرض کردند: ما امر به معروف نمی کنیم مگر این که به تمام خوبی ها عمل کنیم و نهی از منکر نمی کنیم مگر اینکه از همه بدی ها اجتناب کنیم ; پیامبر صلی الله علیه وآله فرمود: نه (این چنین نباشید) بلکه امر به معروف نمایید اگر چه به تمام خوبی ها عمل نمی کنید و نهی از منکر کنید اگر چه از همه بدی ها اجتناب نمی کنید .

3 . در امر و نهی ازمسائل و برداشت های شخصی اجتناب کند

4 . نصیحتگر مردم باشد، عصبانیت و درشت خویی به خرج ندهد:

کسی که می خواهد این فریضه را انجام دهد باید با حالت نصیحت و ارشاد مرتکب گناه را هدایت کند نه با حالت انتقام گیری و خشونت که این روش در فرهنگ اسلام پذیرفته نیست .

5 . نسبت به مردم مهربان باشد .

6 . با آنها با مدارا و رفاقت رفتار کند .

7 . با لطف و بیانی نیکو و پسندیده مردم را دعوت کند .

8 . با تفاوت های اخلاقی و روحی مردم آشنا باشد . با هر دسته ای طبق موقعیت و روحیه اش برخورد کند .

9 . نسبت به نیرنگ های نفسانی و حیله های شیطان بینا باشد .

گاهی انسان از عیب درونی خویش و نیرنگهای شیطان غافل است، و بخاطر آنها امر و نهی می کند و برای خود توجیهات نادرستی را می تراشد .

10 . قطع طمع از دیگران .

11 . در مشکلات امر و نهی شکیبا باشد .

12 . در قبال اذیت های مردم مقابله به مثل نکند .

که اگر چنین کرد، علاوه بر این که امر و نهی او اثر نخواهد داشت، ثواب و اجر معنوی او هم از بین خواهد رفت .

13 . از مردم شکایت نکند .

14 . در امر و نهی عصبانی نشود .

15 . بخاطر خودش با مردم درشتخویی نکند .

16 . نیتش را برای خدا خالص کند .

17 . در کارش از خدا مدد بخواهد .

18 . به دنبال خشنودی و ثواب الهی باشد .

19 . اگر حرف او را پذیرفتند از آنها تشکر کند .

20 . کارش را به خدا واگذارد .

21 . به عیب های خودش متوجه باشد .

امام خمینی می فرماید:

«سزاوار است امر کننده و نهی کننده در امر و نهی در مراتب جلوگیری از خلاف، مثل طبیب مهربان و پدر رؤفی که رعایت مصلحت بیمار و فرزند را می کند، باشد، و این که کارش لطف و رحمتی خاص بر فاعل و لطف و رحمتی عام برای امت باشد (چون برای او تادیب است نه انتقام، و تادیب، رحمت است و برای عموم چون عبرت است) و این که نیت خود را برای رضای خدای عزوجل خالص کند و این عمل خود را از شوائب هواها و از اظهار علو پاک بدارد و در حال نهی از منکر خود را شخصی منزه و مافوق فاعل نبیند; چون بسیار می شود که مرتکب یک گناه و یا چند گناه فضائلی دارد که خدای تعالی آن را دوست می دارد، هر چند که از عمل او خشمگین است و چه بسیار می شود که خود امر به معروف و ناهی از منکر بر عکس این فرض است، یعنی در باطن صفات نکوهیده ای دارد که مورد خشم خداست و خودش خبر ندارد .»

آثار امر به معروف و نهی از منکر
اجتماعی:
1 . اجرای احکام اسلام .

2 . عدالت اجتماعی

3 . سازندگی

4 . استواری نظام اسلامی

5 . امنیت .

6 . خیر و سلامتی

7 . قدرتمندی مؤمنان

8 . تضعیف جبهه نفاق

9 . پاکیزگی کسب و کار

10 . مصلحت عمومی جامعه

فردی:
الف: دنیوی
1 . سلامتی دین و دنیا

2 . نصرت الهی

3 . کم نشدن عمر و روزی

4 . نجات از بلاها

ب . اخروی
1 . خشنودی خدا

2 . فلاح و رستگاری

3 . ثواب فراوان

4 . رهایی از دروغ

5 . بهشت برین





طبقه بندی: اعتقادی، 
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
نوشته شده در تاریخ : چهارشنبه 15 دی 1389 | توسط : عیسی برادری | نظرات()