"همیشه می توان تولدی دوباره داشت..به روز شدن شبهای یکشنبه "

 بقاء بر جنابت‏
س : اگر فردى به سبب برخى از مشكلات تا اذان صبح بر جنابت باقى بماند آیا روزه گرفتن در آن روز براى او جایز است؟


در غیر ماه رمضان و قضاى آن اشكال ندارد، ولى نسبت به روزه ماه رمضان و قضاى آن، اگر معذور از غسل است، تیمم كردن بر او واجب است و اگر تیمم هم نكند، روزه‏اش صحیح نیست.


س : اگر شخصى در حال جنابت چند روز روزه بگیرد و نداند كه طهارت از جنابت شرط صحت روزه است، آیا كفاره روزه‏هائى كه در حال جنابت گرفته بر او واجب است یا اینكه قضاى آنها كافى است؟


در فرض مرقوم قضا كفایت مى‏كند.


س : آیا جایز است شخص جنب بعد از طلوع آفتاب غسل جنابت نماید و روزه قضا یا مستحب بگیرد؟


اگر عمدا تا طلوع فجر بر جنابت باقى بماند، روزه ماه رمضان و قضاى آن از او صحیح نیست، ولى اقوى صحت روزه‏هاى دیگر بخصوص روزه مستحبى‏است.


س : شخصى در ماه رمضان در جائى مهمان شد و شب را در آن منزل خوابید و در نیمه‏هاى شب محتلم گردید و چون مهمان بود و با خود لباسى نداشت، براى فرار از روزه، تصمیم گرفت بعد از طلوع فجر مسافرت نماید، لذا بعد از طلوع فجر بدون اینكه چیزى بخورد به قصد مسافرت، حركت نمود. سؤال این است كه آیا قصد سفر توسط او موجب سقوط كفاره هست یا خیر؟


اگر با حالت جنابت از خواب بیدار شود و علم به جنب بودن خود داشته باشد و قبل از فجر اقدام به غسل یا تیمم نكند، مجرد قصد سفر در شب و یا مسافرت در روز براى سقوط كفاره از او كافى نیست.


س : كسى كه آب در اختیار ندارد و یا به دلیل عذرهاى دیگر غیر از تنگى وقت نمى‏تواند غسل جنابت بكند، آیا جایز است عمدا خود را در شبهاى ماه مبارك رمضان جنب كند؟


اگر وظیفه او تیمم باشد و بعد از اینكه خود را جنب كرده، وقت كافى براى تیمم داشته باشد، این كار براى وى جایز است.


س : شخصى در ماه مبارك رمضان قبل از اذان صبح بیدار شده و متوجه محتلم شدن خود نشده و دوباره خوابیده و در اثناى اذان صبح بیدار شده و علم به جنابت خود پیدا مى‏كند و یقین دارد كه احتلامش قبل از اذان صبح بوده است، روزه او چه حكمى دارد؟


اگر پیش از اذان صبح متوجه احتلام خود نشده است، روزه‏اش صحیح است.


س : اگر مكلّف در شب ماه رمضان قبل از اذان صبح بیدار شود و ببیند كه محتلم شده است و دوباره پیش از اذان صبح به امید اینكه براى غسل كردن بیدار مى‏شود بخوابد و تا بعد از طلوع آفتاب در خواب بماند و غسل خود را تا اذان ظهر به تأخیر بیندازد و بعد از اذان ظهر غسل كرده و نماز ظهر و عصر بخواند، روزه آن روز او چه حكمى دارد؟


در فرض سؤال باید روزه را قضا نماید و بنابر احتیاط مستحب، كفاره نیز بدهد.


س : اگر مكلّف در شب ماه رمضان قبل از فجر شك كند كه محتلم شده یا نه، ولى به شك خود اعتنا نكند و دوباره بخوابد و بعد از اذان صبح بیدار شود و متوجه گردد كه قبل از طلوع فجر محتلم شده است، چه حكمى دارد؟


اگر بعد از بیدارى اول اثرى از احتلام در خود مشاهده نكند، بلكه فقط احتمال آن را بدهد و چیزى بر او كشف نشود و تا بعد از اذان بخوابد، روزه‏اش صحیح است، هر چند بعد از آن معلوم شود كه احتلام او مربوط به قبل از اذان صبح است.


س : اگر شخصى در ماه مبارك رمضان با آب نجس غسل كند و بعد از یك هفته متوجه شود كه آن آب نجس بوده است، نماز و روزه او در این مدت چه حكمى دارد؟


نمازش باطل و قضاى آن واجب است، ولى روزه‏هاى او محكوم به صحت است.


س : شخصى مبتلا به بیمارى بیرون آمدن مستمر قطرات بول به صورت موقت است، یعنى بعد از بول كردن، به مدت یك ساعت یا بیشتر قطرات آن از او خارج مى‏گردد. با توجه به اینكه وى در بعضى از شبها جنب شده و گاهى یك ساعت قبل از اذان بیدار مى‏شود و احتمال مى‏دهد كه بعد از آن منى با قطرات بول خارج شود، نسبت به روزه‏اش چه تكلیفى دارد؟ وظیفه او براى اینكه با طهارت داخل وقت شود، چیست؟


اگر قبل از اذان صبح، غسل جنابت و یا تیمم بدل از آن انجام داده، روزه او صحیح است، هر چند بعد از آن بدون اختیار از او منى خارج شود.


س : اگر شخصى قبل از اذان صبح یا بعد از آن بخوابد و در خواب جنب شده و بعد از اذان بیدار شود، چه مدتى براى غسل كردن وقت دارد؟


در فرض سؤال، جنابت به روزه آن روز او ضرر نمى‏زند، ولى واجب است كه براى نماز غسل كند و مى‏تواند غسل را تا وقت نماز به تأخیر بیندازد.


س : اگر غسل جنابت براى روزه ماه رمضان یا روزه‏هاى دیگر فراموش شود و در اثناء روز به یاد انسان بیفتد، چه حكمى دارد؟


اگر در روزه ماه رمضان غسل جنابت را در شب تا طلوع فجر فراموش كند و با حالت جنابت صبح نماید، روزه‏اش باطل است و احوط این است كه قضاى روزه ماه رمضان هم در این حكم به آن ملحق شود. ولى در سایر روزه‏ها، روزه بر اثر آن باطل نمى‏شود.